Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler

İSYANKAR

KARANLIK SOKAKLARIN İSYANKAR DELİKANLISIYIM
KINAMAYIN KIZMAYIN İSYANIMA,NAPAYIM SEVDALIYIM
ACILAR YAKAMI BIRAKMAZ MUTLULUK YANIMA YAKLAŞMAZ
GÜNDEN GÜNE ERİYİP GİDİYORUM UMRUNDAMI DÜNYA


SADECE İZLE YOKOLUŞUMU SEVMEYE ÇALIŞMA!
GURUR DUY BİRAZ KADERE DİRENİŞİME VE SANA OLAN BU SEVGİME
İSYANKAR Bİ BERDUŞUM BU AŞKIN YOLUNDA
İSYANIM KENDİME SANA VE BU AŞKINA


ELİNİ TUTSAM ALIŞKIN DEĞİLİM BIRAK DİYORSUN
AYIPSA AYIP UTANMAM İŞTE YAZIYORUM
SONRADA ANASI TİPLİ PİÇLERİN İÇİNE DÜŞÜYORSUN GÖRÜYORUM
İSYANKARIM BELKİ AMA DUYGUSALIM BİRAZDA


SENİ DÜŞÜNÜP DÜŞÜNÜP AĞLARIM ARADA SIRADA
KAPILMIŞIZ İŞTE KURT KAPANINA KURTULUŞ YOK TEK BAŞINA
UYARANLARA KULAK ASMADIM DÜŞTÜM AŞKIN YOLUNA
EĞER ÖLÜR GİDERSEM BU YOLDA SEN HİÇ KAFANI YORMA


BENDEN KURTULAMAYACAKSIN CEHENNEMDE KALCAZ ZEBANİLER ARASINDA
BEN İSYANKAR SENDE GÜNAHKAR OLUNCA!....

Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler

ALIŞTIM ARTIK

kendimle yaşamaya biçare kaldım
dertlerle yaşamaya alıştım artık
detler deryasının dibine daldım
aşkıyı sevgiyi unuttum artık

en sevdiğin çiçek elimde soldu
sen gittin gözüme hep yaşlar doldu
yinede beklemem ümitle oldu
hayal kırıklıklarına alıştım artık

Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler

Hani

Yalnızsındır hani
Kimsesiz sessiz bicare geceler
Sevmek istersin hani
Masum, çocukça,erkekçe

Hani güvenmek de istersin birine
Sarılmak sımsıkısına doyasına
Dokunmak istersin sonra yüreğinle
Hani konuşmak istersin gözlerle
Ellerini kenetlemek güvenle
Hani özlemişsindir bazı kelimeleri
Hani özlemişsindir özlemeyi

Hani korkarsın acı çekmekten
Yormuştur bu geceler seni
Ama özlemişsin ya sevmeyi

Hani yalnızsındır yorar seni
Geceler korkutur seni
Ama güvenmek istersin birine
Tutunmak istersin hani

Hani tutunursun bir sevdaya
O tutmasa da seni
Hani özlemişsin ya sevmeyi
Hani seversin ya masum, çocukça, erkekçe
Güvenirsin ya hani, hep üzer seni
Hani görürsün taş olur yüreğin
Tövbe edersin, hani sonra yine özlersin
İşte öyle bişey benimkisi

Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler

Yalnız bırak

Tren son sireni çaldı
Uçak pisten kalk işareti aldı
Bak otobüs'te sinyalleri yaktı
Ve gidiyorum
Herkez gibi sende beni yalnız bırak
Nereye oldugunu bilmiyorum
Sadece yüregimi aldım yanıma
Bir kaç ilaç kattım kanıma
Ve gidiyorum
Birgün belki bir köyde
Belki az rüzgarlı bir koyda
Belkide allahın unuttugu yerde olurum
Olsun,benim çanım çehenneme
Ama bilmiyorum ki sen ne olursun?
Bilmekte istemiyorum
Ve gidiyorum.

Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler

Her kez sevemez

Dünya unutsa dönmeyi_?
Güneş unutsa dogmayı..?
Bebekler unutsa aglamayı..?
ınsanlar unutsa sevmeyi..?
Belki o zaman unuturum seni

Mart 16, 2007 · Kategori: yalnizlik siirler
  • YALNIZLIKLARDAYIM

    Yalnızım,
    yalnızlıklardayım.
    Gene senden uzaktayım.
    Nasıl ihtiyacım var içimi dökmeye,
    dertlerimi anlatmaya bir bilsen.
    İstiyorum ki seni düşünürken,
    rüzgar esmesin hoyratça içimde.
    Toz duman içersinde kalmasın hiçbir yer.

    Yaslanmışım bir ağaca,
    dalmış
    gözlerine,gözlerim.
    Uzakta bir boşluğa asılı kalmış.
    Şimdi en güzel gördüğüm düşsün.
    Bir ressamın tuvalinde resmin,
    arkanda dağlar.
    Bir perde gibi inmiş gökyüzünden bulutlar.
    Bir gök kuşağı sanki başındaki taç.
    Sislerle boğulmuş güneş,
    senin aydınlığına muhtaç.

    Yine bir gün ansızın
    yüreğine baskın yaptım geceden.
    Esir alınmış soluklarında yaşadım ilk heyecanı.
    İlk kez,
    mecalsiz kaldı sevgimin hücreleri.
    İlk kez sana teslim oldu yüreğim.
    Yaşamın en zor yanı,
    seni düşünmekmiş bilemedim.
    Yaşamın en güzel yanı,
    seni düşünürken ölüşün
    ve tekrar dirilişin özlediğimde yarınıma.
    Ne güzel bir başka renkten sevmek seni,
    bir başka mekanda düşünmek.
    Bir başka gözle görüp,
    sevmenin gür soluklarında hissetmek nefesini.
    Ve sonra inmek derinliklerine aşkın.
    Tekrar tekrar hissetmek,
    keskin ve yakıcı tadını öpüşün.
    Ahhhh! Güzelim, bir tanem.
    Ne olur,
    güzelliklerinde gizlensin çirkinliklerin.
    Bak şimdi,
    Yalnızlığın uç verdiği yeni filizlerde büyüyorsun.
    Oysa sen,
    yorgun dalgaların kıyılarındaki izlerde olmalısın.
    Kum tanecikleri gibi yıkanmalısın tuzlu suda.
    Ve ben sana,
    yalnızlıklarımı yazmalıyım,
    yalnızlıklarımda
    bu satırlarımı kuma.
    İçimde hep
    sensizliğin korkusunu taşıyorum.
    Anlaşılan,
    ben hep senin yalnızlığını yaşıyorum.
    Senin hıçkırığında, göz seyri mendeyim
    beni andığında geçen.
    Açlığımda mis gibi ekmek kokumsun
    dumanı üstünde yalnızlığımın.
    Yağmurda toprak kokumsun, baharda çiçek.
    Yalnızlığımın sarhoşuyum her gece
    içtiğim yalnızlığımın.
    Yüzüme baktığında okuyacaksın yalnızlığımı.
    Yalvarışlarımı hissedeceksin,
    benim hissetmediğim.
    Duruşumun sana
    nasılsın der gibi olduğunu.
    İyiyim diyeceksin sadece gülerek.
    Belki de sarılmanı bekleyeceğim,kendimi zor tutup.
    Sen hissetmesen de,
    bir çocuğu okşar gibi okşamanı kim bilir.
    Senin o gizemli dünyanda
    benim yalnızlığım olacak senin düşündüğün.
    Senin hissettiğine benim gülmem olacak.
    Güldüğümü hissedip,
    sende güleceksin.
    Sana değecek sözlerimin her kelimesi.
    Şarkılarım olacak dudaklarında söylediğin.
    Beni hatırlayabildiğin yalnızlığında,
    için sıkılacak,
    yüreğin daralacak
    dokunmak, sevmek gibi,
    tatminlerin en güzelinden uzakta,
    sen ve ben,
    bir araya gelemediğimiz
    iki ayrı kutupta,
    iki ayrı yalnızlığı yaşayacağız.
    Yalnızlıklarda,
    yalnız.

« Önceki :: Sonraki »